حمايت از كودك در برابر آزار جنسي

براي غريزه جنسي نيز مانند هر غريزه و نيروي ديگر، شيوه هاي مختلفي در جهت ارضا و تأمين وجود دارد كه برخي از آنها با طبيعت انساني ، موافقت و همسويي دارد و پاره اي ديگر، مغاير با طبيعت بشر مي باشد و به آن « انحراف جنسي» گفته مي شود.[1]

اگر چه موارد سوء رفتار و بي توجهي نسبت به كودكان به مراجع قانوني گزارش نمي شود ، اما هر بار كه موردي در مطبوعات منعكس مي گردد، تبديل به كانون توجه افكار عمومي مي گردد و موارد بيشماري از كودك آزاري  كه پنهان مانده آشكار مي شود.[2]

به طور كلي آزار جنسي در كودكان به نحوي است كه مرتكبان هوس باز عمدتاً به جهت ارضاي شهوت خود از اطفال سوء استفاده مي نمايند. در اين شيوه اطفال به طور مستقيم و به صورت تماس فيزيكي و بدني، مورد استفاده قرار مي گيرند مانند جرايم زنا، لواط، تفخيذ، مساحقه و…

دلايل زيادي در سوء استفاده يا آزار جنسي وجود دارد كه مي توان از مهم ترين آن ها به فقر، مشكلات آموزشي و مباحث فرهنگي اشاره كرد. اگر چه آمار دقيق  و رسمي در اين خصوص وجود ندارد ولي بيشترين موارد اين نوع كودك آزاري توسط افراد مورد اعتماد و نزديك كودك صورت مي گيرد و معمولاً قربانيان كودك و مجرمان مردان خانواده  هستند كه قربانيان اين نوع سوء استفاده، سالهاي زيادي اين مسأله را با خود به همراه دارند چرا كه قربانيان و اعضاي خانواده به دليل ترس از خشونت و يا براي فروپاشي خانواده، اين مورد كودك آزاري را عنوان نمي كنند بنابراين يكي از دلايل مهم شيوع اين نوع كودك آزاري عدم تناسب مجازات و پايين بودن ميزان مجازات است. در حالي كه در مورد آزار جنسي بزرگسالان مجازات سنگين تري وجود دارد، از كودك آزاري جنسي حمايت آن چناني نشده است كه در اين راستا حمايت بيشتر قوه قضائيه را مي طلبد.

البته در برخي موارد اطفال به جهت مقاصد شوم تجاري، اقتصادي مورد سوء استفاده نامشروع اشخاص ديگر در فعاليت هاي جنسي قرار مي گيرند. بنابراين مقنن در اين خصوص آن چه كه توقع مي رفت حمايت آن چناني از اطفال ننموده است كه در ادامه به برخي از موارد آزار جنسي كودكان اشاره خواهيم كرد.

مبحث اول: زنا

زنا عبارت است از ارتباط غيرقانوني و نامشروع مرد و زن كه در قرآن كريم از آن به عنوان «فاحشه» ياد شده است كه خداوند در آيه 32 سوره اسراء مي فرمايد:

« ولا تقرَبوُا الزّاني انّهُ كانَ فاحشه وساءِ سبيلا»

و به زنا نزديك نشويد چرا كه آن همواره زشت و بدراهي است.

ماده 221 قانون مجازات اسلامي اشاره دارد به اين كه  « زنا عبارت است از جماع مرد و زن كه علقه زوجيت بين آنها نبوده و از موارد و طي به شبهه  نيز نباشد.»

با توجه به تعريف ياد شده، زناي با طفل عبارت است از جماع شخص مذكر و مونث (يكي بالغ و ديگري نابالغ) صورت مي گيرد. اگر چه تبصره 1 ماده 221 قانون مجازات اسلامي تصريح مي دارد كه جماع با دخول اندام تناسلي مرد به اندازه ختنه گاه در قبل يا دبر زن محقق مي شود. پس مي توان زنا را جماع شخص مذكر با دختر صغير دانست، اما به طفل مذكر هم مي توان آسيب جنسي رساند يعني فرد بزرگسال مؤنث از صغير مذكر براي عمل زنا استفاده نمايد.

البته محققان و روان شناسان معتقدند زماني كه يك شخص خاص در طول مدت زمان معين، يك فرد خاص را مورد آزار جنسي قرار دهد، سوء استفاده جنسي واقع شده است . بنابراين در سوء استفاده جنسي، شخص آزار دهنده و كودك مورد‌آزار جنسي، يك فرد ثابت هستند و اين آزار جنسي در طول مدت زمان تكرار مي‌گردد.

به نظر نگارنده در قوانين كيفري ايران متأسفانه  نسبت به موضوع كودك آراري جنسي جرم انگاري خاصي نشده است و تحت عنوان كودك آزاري جنسي، قانون يا مورد خاصي مشاهده نمي شود و حمايت ويژه يا افتراقي از كودكان در مقابل اعمال منافي عفت و جرايمي از جمله زنا، لواط، تقبيل و مضاجعه و هر نوع سوء استفاده جنسي يا آزار جنسي ديگر يا اساساً وجود ندارد و يا در برخي موارد حتي حمايت كيفري كمتري هم از آن‌ها به عمل آمده است.

[1] – شرفي، محمدرضا، دنياي نوجوان، تهران، انتشارات تربيت، چاپ چهارم، 1380 ، ص 146

[2] – معظمي، شهلا، بزهكاري كودكان ونوجوانان ، ص 225

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

كودك آزاري در نظام كيفري ايران