نقش بانك صادر كننده ضمانت نامه

بانكي كه ضمانت نامه صادر مي كند در برابر ذي نفع مسؤوليت دارد و بايد بر طبق ضمانت نامه اگر بي قيد و شرط است. با اولين درخواست پرداخت كند اگر بانك از پرداخت خودداري كند ممكن است به پرداخت خسارت محكوم شود. ولي در موردي كه بانك پيرو صدور دستور موقت يا قرار تأمين خواسته از پرداخت ضمانت نامه خودداري مي كند، نمي توان مسؤوليتي براي وي در نظر گرفت. با اين حال بانكها ترجيح مي دهد خود را درگير اختلافات دستور دهنده و ذي نفع ضمانت نامه نكنند و براي حفظ اعتبار بين المللي خود، جانب ذي نفع ضمانت نامه را مي گيرند مگر آنكه احساس كنند پس از پرداخت، رجوع بانك به دستور دهنده با موانعي برخورد مي كند و دسترسي بانك به وثايق در معرض خطر قرار مي گيرد كه در اين صورت كوشش مي كند دستوري از دادگاه بر منع پرداخت دريافت كنند(کاشانی،1385).

2-16.آئين نامه صدور ضمانت نامه

1 ـ صدور ضمانت نامه از طرف بانك موكول به اخذ وثيقه از ضمانت خواه مي باشد.

2 ـ انواع وثائق قابل قبول براي صدور ضمانت نامه عبارتند از: وجه نقد، طلا، اوراق مشاركت، سپرده بلند مدت، تضمين بانكهاي معتبر خارجي مورد تأييد امور بين الملل و بانك مركزي، سفته با دو امضاء قابل قبول بانك، اموال غير منقول، برگ رسيد انبارهاي عمومي مربوط به كالا با ارزش وثيقه اي معادل 50 درصد ارزش روز كالا، سهام شركت هاي پذيرفته شده در بورس، كشتي، هواپيما و …

3 ـ اخذ حداقل ده درصد مبلغ ضمانت نامه به صورت وجه نقد (به استثناي ضمانت نامه هاي شركت در مناقصه و مزايده) به عنوان سپرده نقدي الزامي بوده و بابت بقيه آن از يك يا تركيبي از انواع وثايق به شرح ذيل ضروري مي باشد:

الف) اخذ سفته به ميزان 120 درصد تفاضل مبلغ ضمانت نامه و سپرده نقدي

ب) اخذ اموال غير منقول، برگ وثيقه انبارهاي عمومي، سهام شركتهاي پذيرفته شده در بورس و … حداقل به ميزان 150 درصد تفاضل مبلغ ضمانت نامه و سپرده نقدي.

4 ـ قبول درخواست يك مشتري جهت صدور ضمانت نامه به نام شخص ديگر اكيداً ممنوع مي باشد.

5 ـ صدور ضمانت نامه براي يك مشتري جهت دريافت تسهيلات اعتباري از يك بانك ديگر به صلاح نمي باشد.

6 ـ ضمانت نامه بانكي براي اشخاص حقيقي در مقابل اشخاص حقيقي ديگر و يا براي اشخاص حقيقي و حقوقي در مقابل اشخاص حقوقي خصوصي ديگر به دليل امكان تباني معمولاً صادر نمي شود و در شرايط استثنائي مستلزم بررسي هاي دقيق و اخذ وثائق مطمئن مي باشد.

7 ـ صدور ضمانت نامه در قابل تضمين شركتهاي خارجي مجاز نمي باشد.

8 ـ براي صدور انواع ضمانت نامه هاي بانكي بايد از فرمهاي چاپي بانك استفاده شود و در مورد صدور ضمانت نامه هاي متفرقه كه فرم چاپي خاصي براي آنها تهيه نشده اخذ تأييديه مديريت امور حقوقي ضروري است.

9 ـ ضمانت نامه هاي بانكي غير قابل انتقال مي باشند.

10 ـ در ضمانت نامه ها بايد موضوع ضمانت نامه، نام مضمون له، نام مضمون عنه، مدت اعتبارو مبلغ آن به طور صريح قيد مي شود.

11 ـ صدور تأييديه ضمانت نامه ها مي بايد بر اساس درخواست ذينفع به عمل آيد و تأييديه هاي صادره نيز با عطف به شماره نامه واصله از ذينفع صادر و سپس به آدرس مربوطه ارسال گردند (فقیهی،1389).

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

نقش ضمانت نامه های بانکی در تهیه منابع پولی و ارائه راهکارهایی برای افزایش آنها